Showing posts with label Facebook. Show all posts
Showing posts with label Facebook. Show all posts

Saturday, May 09, 2015

സ്വപ്നങ്ങളുടെ പൂന്തോട്ടത്തിനപ്പുറം യാഥാർഥ്യങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയുണ്ട്..

മഴ പെയ്തു.. 
ശേഷം കാറ്റ് വീശി... 
പിന്നെ മഞ്ഞ് വീണു... പാവമാ വൃക്ഷം ആദ്യം നനഞ്ഞു, 
ഉലഞ്ഞു, പിന്നെ ഉറഞ്ഞു.. ഇനി വെയിലാണ്... അതിലുരുകും..കൊഴിയും....

Sunday, April 19, 2015

#SundayRandoms

വിരസമായ പകലുകൾ ചുട്ട് പൊള്ളിക്കുമ്പോൾ 
മഴയാവാനും തണലാ വാനും തണുത്ത കാറ്റായടിച്ച് 
ഓർമ്മകളുടെ ഉഷ്ണത്തെ ശമിപ്പിക്കുവാനും....
പിന്നെ
തൊണ്ട വരണ്ട് ശ്വാസം നിലച്ച് 
വീണ്ടുകീറിയ പാടത്ത് ഒടുങ്ങാനനുവദിക്കാതെ 
രക്ഷപ്പെടുത്തുവാനും.....
എനിക്ക് ഒരു മഴ മേഘം വേണം......

Thursday, March 19, 2015

മനസ്സ്

മനസ്സൊരു കുടത്തിലടച്ചു സൂക്ഷിച്ച ദാഹജലമല്ല
കടലാണ്, ആഴത്തിലാഴത്തിൽ പോയാലും പോയാലും തീരത്താത്രയുള്ളുണ്ട്
പുറമേയടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ തിരകളുതിരുന്ന, 
കരയെ അടിച്ചുപതം വരുത്തുന്ന
ഉള്ളിലൊരായിരം സങ്കടങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്ന, 
സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ചാകരയേകുന്ന ഒന്ന്................

Friday, May 10, 2013

വീണ്ടും വെറുതേയൊന്ന്



മരങ്ങൾ ഇലപൊഴിക്കുന്നു, പൂവുകൾ കായകളും കായകൾ പഴങ്ങളായും മാറുന്നു, കടൽ കരയാകുന്നു, പുഴ പൂഴിയും കടത്ത് പാലങ്ങളായും മാറുന്നു, സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ അവരുടെ ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗതയേറ്റുന്നു....
എന്റെ ചുറ്റുപാടുകൾക്ക് പ്രായമേറുന്നു.....

ഞാൻ ഞാൻ.... ഞാൻ മാത്രം മാമ്പഴം പെറുക്കി നടന്ന കാലത്തിനുമപ്പുറം ഒരു ചെറു ചുവടനക്കാതെ... അങ്ങിനെ തന്നെ....

Thursday, April 18, 2013

വേർപാട്



പലവഴികളായ് പിരിയുമീയരുവി പോലെ
ഇന്നിങ്ങു നാം ഇരുവഴികളത് തേടിടുന്നു
ഒരുമിച്ചുല്ലസിച്ചുണ്ടുറങ്ങിയാ നാളുകളിനി-
യന്യമായ് അത്ഞാനറിഞ്ഞിടുന്നു.
എതുവഴി പിരിഞ്ഞീടിലുമൊടുവിലായ്
നാമെത്തിയൊന്നുചേരുമൊരാഴിയങ്ങായ്
കാത്തിരിപ്പൂ...

Sunday, April 14, 2013

വെർതേ ഓരോന്ന്



ഇന്നലെ വിഷുവായിരുന്നു, അതിനു മുൻപ് ഭരണിയും കാർത്തികയും അമ്മവീട്ടിൽ പോയില്ല, അമ്പലത്തിൽ കെട്ടുകാഴ്ചയുണ്ടായിരുന്നു, എന്തോ ഇപ്രാവശ്യം ഒന്നിനും ഒരു ഉഷാറില്ല, ദാ ഇന്നലെ വിഷുവായിട്ടും ഒരു സന്തോഷമില്ല, ഉത്സവങ്ങൾക്കൊന്നും പോകാനും തോന്നിയില്ല, ആകെ ഒരു ഒരു....

എന്തായാലും വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ കണ്ണച്ചാരെ കാണാനിറങ്ങി, വെളുപ്പിനെയുള്ള കണി കാണലിനൊന്നും പോയില്ല, രണ്ട് ചുവട് നടന്നാ ലങ്ങേരടെ വീടാ, പക്ഷേ ഞാൻ പോയില്ലായിരുന്നു, വൈകുന്നേരമായപ്പോ അങ്ങ് പൊയ്ക്കളയാംന്ന് തന്നെ കരുതി, കുളീച്ച് ഇറങ്ങി നടന്നു, ചെന്നു കണ്ടു. നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ ചെറിയൊരാശ്വാസം, അങ്ങേര് കിണ്ണൻ സ്റ്റൈലിലായിരുന്നു, പുത്യേ ഉടുപ്പ്, മാല , കിരീടം എന്ന് വേണ്ട കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന സെറ്റപ്പ്.  മത്സ്യാവതാരത്തിന്റെ ഫാൻസി ഡ്രെസ്സിലായിരുന്നു കക്ഷി, രാവിലെ മുതൽ ഫാൻസിന്റെ ബഹളമായിരുന്നുന്ന് അനിയനും അച്ഛനും പറഞ്ഞ് ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു, ദാണ്ട് ഈ വൈകുന്നേരോം സ്ഥിതി മറിച്ചല്ലാന്നേ, ഫാൻസിന്റെ ഇടയിലാരുന്നു അപ്പോഴും പുള്ളി , ഞാൻ പതിവ് പോലെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു, പരിഭവങ്ങൾ നിരത്തി, കളിയാക്കി, എല്ലാമിന്ന് കണ്ടൊ-കേട്ടൊ എന്തോ ആ.., തിരക്കിനിടയിൽ നമ്മളെ അങ്ങേരു കണ്ടോ ആവോ, കാണാതിരിക്കാൻ തരമില്ല, ഞങ്ങളു നല്ല ടേംസിലാണല്ലോ, എന്നാലും എന്നും തരാറുള്ള ആ റിട്ടേൺ പുഞ്ചിരിയ്ക്ക് തിളക്കമല്പം കുറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ എന്ന് സംശയമുണ്ട്, ചെലപ്പോ തോന്നലാകും... എനിക്കിട്ട് വെച്ച പണികൾ എണ്ണി എണ്ണിപ്പറഞ്ഞ് കലിപ്പാക്കാൻ ഞാൻ ഒരുമ്പെട്ടില്ല, പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല അതിലും വല്യ പണികൾ പിന്നാലെ കിട്ടാൻ ദദ് മതി, പഠിപ്പിക്ക്യാത്രേ, ഓരോന്നൊരോന്നായിട്ട്, ഹും.. ചുമ്മാതല്ല ഉരലിൽമേൽ പിടിച്ച് കെട്ടിയിട്ടതും അമ്മമാരെല്ലാം കൂടെ ഇട്ടോടിച്ചതും കണക്കായിപ്പോയി....



#എന്നാലുമെന്റെ കള്ളക്കണ്ണാ i ♥ u ഡാ, നീയാ പെങ്കൊച്ചുങ്ങളെ എല്ലാം വളച്ചൊടിച്ചെടുത്തതും, നിന്നെ ഓർത്ത് കരയാൻ ദോണ്ടെ ലാ രാധപ്പെണ്ണിനെ ബാക്കിവെപ്പിച്ചതുമോർക്കുമ്പോൾ...

Friday, March 29, 2013

സ്ത്രീ പക്ഷ - അല്ല മനുഷ്യപക്ഷ ചിന്തകൾ

ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾ പെരുകുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം ഇന്ന് കാണുന്നത്, വിദ്യാഭ്യാസപരമായും മാനസികപരമായുമെല്ലാം ഒരുപാട് വികാസം നമുക്കേവർക്കുമിന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും ഇത്തരം അക്രമങ്ങൾ പെരുകാൻ കാരണമെന്ത്?!

കുട്ടിക്കാലത്ത് തന്നെ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന അറിവുകൾ അപൂർണ്ണവും നിറയെതെറ്റുകൾ നിറഞ്ഞതുമാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ആൺ പെൺ വേർതിരിവുകൾ ജനിച്ചു വീഴുന്ന അന്ന് തന്നെ ആരംഭിക്കുന്നു, വീടുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ - പെണ്ണിനെ അടിച്ചമർത്താനുള്ളവളെന്നും ലൈംഗികാവയവം മാത്രമെന്നുള്ള പാഠങ്ങളാണ് ലഭിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിലെ ഒരു ഭൂരിപക്ഷം മുഴുവനും അതിക്രമങ്ങളിൽ സ്ത്രീയുടെ വസ്ത്രധാരണം പെരുമാറ്റം തുടങ്ങിയവയിൽ കുറ്റം ആരോപിക്കുന്നു, മതങ്ങളേയും കാലാതിവർത്തിയായ അന്ധവിശ്വാസങ്ങളേയും അതിനു വേണ്ടി കൂട്ട് പിടിക്കുന്നു.

അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരടക്കം ആരും തന്നെ സ്ത്രീയെ ഒരു ഉപഭോഗവസ്തുവായി മാത്രം കാണൂന്നതിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നില്ലാ എന്നതാണ് സങ്കടകരം. ഓരോ മനുഷ്യനിലും വികാരമുണ്ട് നിരവധി ഹോർമ്മോണുകളുടെ പ്രവർത്തന ഫലമായി അത്തരം വികാരങ്ങളുണ്ടാകുന്നതിനെ തടയാനാവില്ല, എന്നാൽ വിവേകമെന്ന ഒരു സംഗതി അവനിലുണ്ട്, ഓരോ മനുഷ്യജീവിയുടേയും അവകാശങ്ങളേയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും പറ്റിയുള്ള ബോധമുണ്ട്. വിവേകത്താൽ വികാരത്തെ തടയാനുള്ള കഴിവുമുണ്ട്! ആ മനസ്സാണ് എല്ലാവർക്കുമുണ്ടാകേണ്ടത്. അതിനു വേണ്ടിയുള്ള ആഹ്വാനങ്ങളാണ് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരും പ്രാസംഗികരും മറ്റും നൽകേണ്ടത്.

അല്പവസ്ത്രമോ ആണിനെപ്പോലെ ചാടുന്നതോ ആവരുത് സ്ത്രീപീഡനങ്ങളുടെ ഹേതു ചികയുമ്പോൾ കണ്ണിലെത്തേണ്ടത്. ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാവുക, സഹജീവികളെ മനുഷ്യത്വത്തോടെ കാണുക, പെരുമാറുക..


Friday, March 22, 2013

കബന്ധങ്ങൾ



എഴുതിത്തുടങ്ങിയത് മുഴുമിപ്പിക്കാനാകുന്നതിനു മുൻപ് പുതിയത് തുടങ്ങേണ്ടി വരുന്ന എഴുത്തുകാരാണ് പലരും,
തുടങ്ങിയവകളിലും മനോഹരമായി തുടങ്ങാനും മനോഹരമായി എഴുതി, ഒരു നല്ല ക്ലൈമാക്സിലെത്തിക്കാനുമായ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമാണ്,
പുതിയ വഴികൾ തേടാൻ അവനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്(ആകാം)
പക്ഷേ ഒരു ഭൂരിപക്ഷത്തിനും സംഭവിക്കുന്നത് മറിച്ചാണ്(ആകാം)
അവസാനമടുക്കുമ്പോൾ പാതി ജീവനെത്തിയ സൃഷ്ടികളെയെല്ലാം ഒറ്റയ്ക്കാക്കി രക്ഷിതാവിനു യാത്രയാവേണ്ടി വരുന്നത്, വിധിയെന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിലൊതുക്കാനാകുന്നതാണോ..
അല്ല കുറ്റക്കാരൻ അവൻ മാത്രമാകാം, തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വഴികൾ(തീമുകൾ) ആകാം, ചിലപ്പോൾ ചിലപ്പോൾ കാരണരഹിതവുമാകാം(ആകാം)
കബന്ധങ്ങളായി കഥകൾ മാത്രം അവശേഷിക്കും....

#വട്ട് വട്ട്..

Saturday, March 09, 2013

മഴ



ചിലപ്പോൾ ഓർമ്മകളൊരുമിച്ച് കൂടി
ഘനീഭവിച്ചൊരു മഴ പെയ്യും,
അപ്പോൾ മനസ്സൊരു മയിലാകും,
പീലികൾ കൊഴിഞ്ഞൊരു മയിൽ,
ആടാനാവാതെ, കാണാനാളില്ലാതെ
മഴ തോരുവോളം മാനം
നോക്കിയൊരു നിൽപ്പാണ് പിന്നെ....


Monday, May 21, 2012

കരമെന്നിൽ തരുകെങ്കിൽ..



കരമെന്നിൽ തരുകെങ്കിൽ
അരികത്തായായിരം 
ഇരവും പകലും
കരയാതെ കഴിയാമെന്നഴകേ


മിഴിവേറുംചിത്രങ്ങളഴിയാതെ
കൊഴിയാതെ കാക്കാമിനി- 
ഒന്നായെന്നും.
കനവുകളൊന്നൊന്നായ് 
കാണാമൊപ്പം
അവയിൽ പലവുരു 
പലലോകം ചുറ്റാം.


അലകളടങ്ങാമാഴിയെപ്പോലെ
കനവുകളുള്ളിൽ നെയ്യാം
ഇരു മെയ്യുകളതിൽ നിറയെ
ഒരാത്മാവിനെ
പങ്കിട്ട്,ഭാഗിച്ചു വെക്കാം


പറയരുത് അറിയരുത് 
കാറ്റ് പോലുമീ പ്രണയം,
നീയെന്നിലേക്കെത്തുന്ന 
നേരത്തായിരം മലരുകളൊന്നായ്
വിരിയണമന്ന്.


പഞ്ചാഗ്നി ജ്വാലയേക്കാൾ 
ശോഭയേറും പൂവേ
നിന്നാരാമമെങ്ങെന്ന് ചൊല്ലുകിൽ
എന്നരുമ ഹംസത്തെ 
അയച്ചിടാം ദൂതുമായ്
നൽകിടാം എന്നഭ്യർത്ഥന
ആക്കിടാനായ് 
ഉദ്യാനപാലകനായെന്നെന്നേയ്ക്കും.


കനവുകളിലന്ന് ഞാൻ

കണ്ടൊരാ സ്വപ്നത്തിൽ നീ
റാണിയായ് വന്നത്
നിന്നത് ചൊന്നത്
എല്ലാമിന്നെന്നിലേക്കെത്താൻ
കാരണമൊന്നതെന്തെന്ന്
പറയില്ല പലവുരു 
ചോദ്യശരമെയ്താലും 
പിണങ്ങിയാലും........




[NB: ജീവിതവും ഈ എഴുത്തും തമ്മിൽ ബന്ധമില്ല,its  just a try :) ]

Sunday, April 15, 2012

ഉത്തരങ്ങൾക്കായ്


സന്ധ്യയാവുന്നു തോഴി,

സാഗരം ചുവക്കുന്നു,
അർക്കനാഴിയിലേക്കൂളിയിടുന്നു,ത്തരങ്ങൾക്കായി
ഞാനുമീ ഇരുട്ടിലേക്ക്, ഏകനായ്
സാരമില്ലെന്ന് ചൊല്ലുവാൻ ചാരെയില്ലാരുമിന്ന്


അന്നാ അലകളാഞ്ഞടിച്ചതും,പേടിയാൽ നീയോടിയതും
നിന്റെ പുഞ്ചിരിമാഞ്ഞതെന്റെ കടലറിഞ്ഞതും
അലകളടക്കിയാ ആഴി തിരികെ വിളിച്ചതും
സമ്മാനമായാ മുത്തിനെ കരയിലേക്കിട്ടതും
പിന്നെനീയതിനെ ഇരുകൈകളാൽ
വാരിയെടുത്തതും,മുത്തമിട്ടതും 
ആതിരരാവുകളിലാക്കഥ പറഞ്ഞതും
പാതിരാവിലമ്പിളിയെ  പാടിയുറക്കിയതും,
നിന്റെയാ പാട്ടെന്നെയുന്മാദിയാക്കിയതു,മെന്റെ
പാട്ടിനാൽ നീയുണർന്നതും,
സ്നേഹമെന്നാലെന്തതെന്നെന്നെ മറ്റൊരു 
സ്നേഹചരിതത്താൽ പഠിപ്പിച്ചതും,
അങ്ങിനെയങ്ങിനെ ഒരു മുഴുമഴക്കാലരാത്രിയിലെതെല്ലാം
മറന്ന് നീയെങ്ങോ പോയതും..


ഓർമ്മ മാത്രമായതെന്തന്നതിന്നുത്തരങ്ങൾ 
തേടി,നീ വിടചൊല്ലിയാനാൾ മുതലീ
നിശയിൽനിന്നും പകലിലേക്ക് ഞാനും
യാത്ര പോയ് വന്നു
കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നീയർക്കനേപ്പോലെ

ചോദ്യമൊന്നൊന്നെയ്കുകിൽ കിട്ടുകില്ലുത്തരം
പക്ഷേയൊരു ഫിക്ഷനാൽ കിട്ടും പത്ത് 
തർക്കവിഷയങ്ങളനന്തരം
ഉത്തരങ്ങളില്ലാതീ ചോദ്യങ്ങളിങ്ങിനെ പെറ്റ് പെരുകവേ
ചോദ്യകർത്താവിന്റെ ഓർമ്മയിലവകൾ 
സംഘടിക്കുന്നു.
വേതനമില്ലാ തൊഴിലാളികളെപ്പോലെയവരും
സമരത്തിലാകുന്നു,തടഞ്ഞു വെക്കുന്നു,അസഭ്യം പറയുന്നു പിന്നെ മർദ്ദിക്കുന്നു.
താങ്ങുവാനാകുന്നില്ല തോഴി
ഈ ഫാക്ടറി ഞാൻ പൂട്ടുന്നു. ചോദ്യത്തൊഴിലാളികളെ
പട്ടിണിയിലേക്കയയ്ക്കുന്ന ബൂർഷാ മൂരാച്ചിമുതലാളിയല്ലാതാവാനായ്
ഈ പണിശാലഞാൻ പൂട്ടുന്നു.


ഒന്ന്മാത്രമിന്നിപ്പഴും കത്തുന്നുണ്ടെന്റെ നെഞ്ചിലത്
ചോദ്യമെന്നിലേക്കെയ്തു പോയ സ്നേഹിത,
ചോദ്യമാലകൾ
ദൃശ്യമാകാനായാ ഇരുട്ടുകോട്ടയിൽ
നാട്ടിയ മെഴുകിതിരിയുടെയവസാന നാളമാണെന്ന്,
കഞ്ചാവു വലിച്ച് വലിച്ച് 
ചുമച്ച് ചുമച്ച് മരിച്ച ഭ്രാന്തന്റെ,
മാറാപ്പിലെ ഡയറിയിൽ 
അടിവരയിട്ടെഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു!


[NB: ഒരു ഭ്രാന്തന്റെ ജല്പനങ്ങൾ... പുല്ല്]

Wednesday, February 22, 2012

പ്രതീക്ഷ



ശിശിരത്തിൻ പടിവാതിലിൽ വാടി വീഴുന്നു.
വാസന്തങ്ങളാഘോഷിച്ച
ഓരോ പൂവും  ഓരോ ഇലയും.


സൂര്യനെ സ്നേഹിച്ച് ആശ തീരാതെ
ജീവിച്ച് മരിച്ച താമര, 
ആമ്പലായി പുനർജ്ജനിച്ചു.
സൂര്യന്റെ പ്രതിരൂപമാം അമ്പിളിയിലവൾ
തന്റെ പ്രാണനെക്കണ്ടു.
സ്നേഹിച്ച്, പ്രേമിച്ച്
ആശ തീരാതെ അവളും 
കൊഴിഞ്ഞൊരു ശിശിരത്തിൽ.


വിധിയെന്ന് വെറുതേ പറയാം.
ഗ്രഹങ്ങളോടും നക്ഷത്രങ്ങളോടും കലഹിക്കാം
നെടുവീർപ്പിടാം, കരയാം..
പിന്നീടൊടുവിൽ മറവിയുടെ കുപ്പത്തൊട്ടിലിലേക്ക്
വലിച്ചെറിയാം..




വെട്ടത്ത് ചിരിച്ചും 
ഇരുട്ടത്ത് കരഞ്ഞും
പലനാടകങ്ങൾ ഇനിയുമരങ്ങേറാൻ 
നല്ലൊരരങ്ങായ്,
പുനർജ്ജന്മങ്ങളവസാനിക്കുവോളം
അവളുണ്ടാകും,നഷ്ടപ്പെടാത്ത പ്രതീക്ഷയോടെ.

..............




[NB: everything is pre-written! ]
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...